Тулярэмія – вострае інфекцыйнае прыродна-очаговое захворванне, якое праходзіць з інтаксікацыяй, ліхаманкай рознай інтэнсіўнасці, паразай скурных пакроваў, лімфатычных вузлоў, лёгкіх, часам – вока, кішачніка, і якое характарызуецца схільнасцю да зацяжной плыні. Узбуджальнік – бактэрыя францысела.

  • устойлівы ў навакольным асяроддзі;
  • пры нізкіх тэмпературах можа захоўвацца на працягу 4-6 месяцаў;
  • пры кіпячэнні гіне маментальна;
  • пры ўздзеянні сродкаў дэзінфекцыі – на працягу 2-5 хвілін.

Крыніцамі інфекцыі з’яўляюцца дробныя грызуны, зайцеобразные, буйную і дробную рагатую жывёлу, свінні. Ад чалавека да чалавека не перадаецца.

Шляхі перадачы:

  1. Трансмісіўны – пры ўкусе інфікаванымі крывасмактальнымі казуркамі, абцугамі.
  2. Кантактны – пры кантакце з заражанай жывёлай.
  3. Харчовай – пры ўжыванні абсямененасці ўзбуджальнікам прадуктаў харчавання і ежы.
  4. Аэрагенны – пры ўдыханні часцінак пылу, якая змяшчае ўзбуджальніка.

Інкубацыйны перыяд складае ад 1 дня да 30 дзён (у сярэднім 3-5 дзён).

Сімптомы і прыкметы тулярэміі:

  • Востры пачатак хваробы з дрыжыкамі і павышэннем тэмпературы адразу да высокіх лічбаў (39-40 ℃);
  • Агульная інтаксікацыя з ламатой у целе і болямі ў суставах;
  • Галаўны боль, слабасць, парушэнне сну, страта апетыту;
  • Паражэнне лімфатычных вузлоў;
  • Адукацыя на скуры язваў;
  • Ангіна з некрозам міндалін;
  • Паталагічны працэс у кішачніку;
  • Эрозіі і язвы кан’юнктывы з гнойным які адлучаецца;
  • Развіццё лёгачнай формы з паразай бронх або лёгкіх.

Прафілактыка:

  1. Правядзенне знішчальных мерапрыемстваў у дачыненні да грызуноў (дэратызацыя);
  2. Забеспячэнне грызунанепранікальнасці жылых і вытворчых памяшканняў;
  3. Абарона ежы і воды ад доступу грызуноў;
  4. Захаванне мер засцярогі падчас адпачынку ці актыўнай дзейнасці на прыродзе, у т.л. выкарыстанне рэпелентаў, адзення, якое максімальна закрывае скуру; перыядычны агляд цела і адзення на прадмет наяўнасці кляшчоў;
  5. Выкарыстанне механічных прыстасаванняў для папярэджання пранікнення насякомых у памяшканні;
  6. Утрыманне ў належным санітарным стане жылых памяшканняў і прысядзібных участкаў;
  7. Выкарыстанне сродкаў аховы органаў дыхання, вачэй, скуры пры правядзенні будаўнічых або сельскагаспадарчых работ, звязаных з утварэннем пылу;
  8. Захаванне правілаў асабістай гігіены.

Пры з’яўленні сімптомаў не займайцеся самалячэннем, неадкладна звяртайцеся па медыцынскую дапамогу!

Выклік лекара на хату        8 (0162) 35-10-53