Напамінак па прафілактыцы суіцыдальных паводзін непаўналетніх
Бацькі і апекуны
Вельмі важна разумець розніцу паміж нармальнымі эмацыйнымі рэакцыямі дзіцяці і перажываннямі, якія могуць мець сур’ёзныя наступствы. Мы прапануем Вам некалькі рэкамендацый, якія дапамогуць своечасова вызначыць, што ў Вашага дзіцяці сур’ёзныя праблемы.
Прыслухоўвайцеся да свайго дзіцяці, нават калі ён нічога не гаворыць
Уважліва вывучыце прыкметы суіцыдальных паводзін, якія могуць сведчыць пра цяжкія эмацыйныя перажыванні дзіцяці:
- Пазбягае зносін з блізкімі і сябрамі;
- Кажа аб сваёй нікчэмнасці, што ніколі не дасягне поспеху ў жыцці;
- Цяжка перажывае які-небудзь канфлікт ці страту блізкага чалавека;
- Знізіўся апетыт, з’явіліся падвышаная стамляльнасць і неспакойны сон;
- З’явіліся беспадстаўныя трывогі, страхі, знізіўся настрой;
- Шмат часу бавіць у інтэрнэце і не дзеліцца тым, якія сайты наведвае;
- На сцяне акаўнта ў сацыяльнай сетцы з’явіліся змрочныя карцінкі, раней не ўласцівыя дзіцяці, запісы аб смерці або спосабе пайсці з жыцця;
- Пашкоджанні на скуры (парэзы, апёкі) нават калі па версіі дзіцяці не з’явіліся выпадкова;
- Страта цікавасці да вучобы, захапленняў.
Пагаварыце з дзіцем, акажыце эмацыйную падтрымку
Усталюйце з сынам ці дачкой даверныя адносіны, станьце для свайго дзіцяці сябрам. Адкрыта размаўляйце з дзіцем аб яго праблемах. Няхай ён ведае, што дзяліцца сваімі праблемамі з блізкімі – гэта нармальна – і не бывае ніякіх забароненых тэм. Няхай ён будзе ўпэўнены ў тым, што ў любы час вы гатовы яго выслухаць і дапамагчы. Ніколі не душыце на дзіця і не прымушайце вырашаць праблемы тут і цяпер – лепш дапамажыце яму. Раскажыце, што сум, смутак, страхі і трывогі – пачуцці, якія адчуваюць усе людзі, і гэтыя пачуцці праходзяць.
Апека – гэта вялікая адказнасць і важная місія. Выдаеце дзіцяці сям’ю, клопат і шанц на шчаслівую будучыню. Апякун – гэта таксама бацька.
Калі вы адчуваеце, што вы самі не спраўляецеся са станам дзіцяці, адвядзіце яго ў паліклініку ці лякарню. Вы павінны ведаць, дзе можна атрымаць дапамогу.
Часам некалькі гадзін маюць значэнне. Ваш участковы лекар можа накіраваць Вас да адмыслоўцаў па псіхічным здароўі, псіхолагам, лекарам-псіхатэрапеўтам або лекарам-псіхіятрам-нарколагам.
Дастаткова проста патэлефанаваць на тэлефон экстранай псіхалагічнай дапамогі 133, каб атрымаць інфармацыю аб магчымых варыянтах прафесійнай дапамогі.
Калі ваша дзіця нанёс сабе самапашкоджанні выклічце хуткую дапамогу. Абавязкова пасля аказання першай медыцынскай дапамогі прывядзіце дзіця да псіхолага ці іншаму спецыялісту па псіхічнаму здароўю. Гэта захавае яму жыццё!
